GUJRATI LYRICS

અહુરી આમ એકલી નિકળમાં બેન. હવે અહીં જોગીદાસના બહારવટા નથી. રાત વરત્યની આમ એકલી ફર્યમાં બેન, હવે અહીં હાથવગા કોઈ હાંકલડા નથી. નબળી નજર પડે ને આંખ બાળે, બેન હવે એવાં અહીં એકેય મરદડા નથી. લૂંટાય જઈશ આતમ સોંતી દીકરી, શિયાળવા ફરે બધે,કોઈ સાવજડા નથી. શરીર ચૂંથી ને ફેંકી પણ દેશે, સમજ! અહીં એકેય મફતના બાંધેલ પરબડા નથી. લડી શકીશ હેવાનોથી તું નાજુક હાથે? લાજ કાજ જીવ દે એવા કો દેદલડા નથી. ફફડવું પડશે તારે જ 'દેવ' દુનિયામાં. જટાયું સમ ગીધરાજ કોઈ ફરકતા નથી. ✍ દેવાયત ભમ્મર:-

  મુજે મેરી મસ્તી કહાં લેકે આઈ મુજે મેરી મસ્તી કહાં લેકે આઈ જહાં મેરે અપને સીવા કુછ નાહી મુજે મેરી મસ્તી. પતા જબ લગા મેરી હસ્તી કા મુજકો સીવા મેરે અપને કહી કુછ નાહી મુજે મેરી મસ્તી. સભી મે સભી મે પળા મેહી મે હું સીવા મેરે અપને કહી કુછ નાહી મુજે મેરી મસ્તી. ના દુખ હે ના સુખ હે ના હે શોક કુછ ભી અજબ હે એ મસ્તી પીયા કુછ નાહીં મુજે મેરી મસ્તી. એ સાગર એ લહેરે એ ફેન એ બુદબુદે કલ્પીત હે જલ કે સીવા કુછ નાહી મુજે મેરી મસ્તી. Subscribe YouTube channel ભ્રમ હે એ દ્રંદ હે જો મુજકો હુઆ હે હટાયા જો ઉસકો ખફા કુછ નાહી મુજે મેરી મસ્તી. પરદા હે દુઈ કા હટાકર જો દેખા તો બસ એક મે હુ જુદા કુછ નાહી મુજે મેરી મસ્તી.

 ॥ શિવ વંદના ॥ [ છંદ ~ સેનિકા ] ગંગ બાર જટ્ટ ધાર મંડીયં, આધ અંગ સંગ લિન ચંડીયં. બાલ ચંન્દ્ર બિંબ ભાલ જ્વાલિયં. કંગનં ભુજંગ મુંડ માલિયં. સુલ પાન હે પિનાક સજ્જનં, ડાક ડમ્મરૂ અવાજ બજ્જનં. જંગ જીત નીત ભંગ ખાવનં, ખેલ પ્રેત જ્વાલ કો ખેલાવનં. વ્યાલ આલ ખાલ લિન બાસનં, કેહરી બિછાત્ત કિન્ન આસનં. અંગ કો વિભુત્ત રંગ ચઢ્ઢીયં, જોગ ભોગ ધ્યાન પ્રાત દઢ્ઢીયં. દેવ દાનવં નગેશ વંદનં, વંદીતં ક્લેશ વૃંદ કંદનં. કામના મનિશ પુરનં કરં, જય મહેશ,જય મહેશ, જય મહેશ, જય હરં.

 માઁ મોગલ નો તરવેડો હે..મોગલ નો હોય મેડો,તેમાંય તરવેડો, હૈડે અપાર હેડો, ને હડાનો શુધ્ધ નેડો,             મોગલ નો હોય મેડો.....1   જુના થડેથી જાગે,ભવ ભવના દુઃખ ભાંગે, ઝાંઝર ઝણણ વાગે,રમવાને રાસ લાગે,                 મોગલ નો હોય મેડો....2   આવડ રણેથી ઉઠી,ત્રણ લોક પર ત્રુઠી, ઓળઘોળ છે એમાંથી,ગજવે જૈ ગોઠી,              મોગલ નો હોય મેડો.....3   પીઠડ નો પડકારો,દેવનાય ખુલ્યા દ્વારો, દેત્યોને મન ડારો,આજ ખેર નઇ અમારો,            મોગલ નો હોય મેડો.....4   પાકિસ્તાનેથી પાંખે,હિંગળાજ ઉઠી હાંકે, જોયું જગત આખે,દેવીયું ના ગુણ દાખે,           મોગલ નો હોય મેડો.....5 મઢડેથી સોનલમાના,રથડા છુટ્યા છે રાંના, મન હરખે મોગલમાના,વરતે છે સો સો વાના,          મોગલ નો હોય મેડો.....6 નિહરી છે નવે લાખું, જોગણ ચૌસઠ જાખું, અધૅ બ્રહ્માંડ આખું,ભાવ ને હું રાજ ભાખું,             મોગલ ...

ડુંગરે ડુંગરે કાદુ તારા ડાયરા વાગે... પણ પહેલા  જાણો કે આ ડાયરા એટલે શું ?  ગુજરાતીઓ ડાયરો અને ભજન કરવાના ખુબ જ શોખીન હોય છે. તે ભલે ગુજરાતમાં હોય કે ગુજરાત બહાર વિદેશમાં પણ ડાયરો અને ભજનની જમાવટ ગમે ત્યાં કરે અને આમ પણ ડાયરો અને ભજન આપણી ગુજરાતી સંસ્કૃતિ જાળવી રાખે છે અને અત્યારે શહેરથી લઈ નાના ગામોમાં ડાયરાઓનું આયોજન કરવામાં આવી રહ્યું છે.  આમ તો આજ કાલ ડાયરો શબ્દ ખૂબ પ્રચલિત છે.તેમજ સોશ્યલ મીડિયા આવતા તેના ચાહક વર્ગ માં પણ ઘણો વધારો થયો છે.પણ પહેલા ના ડાયરા કેવા હતા એની ઘણા લોકો ને ખબર નથી. મૂળ ફારસી ભાષામાં “દાહીરો” નામ નો શબ્દ જેને અર્થ થાય લોકો નું વર્તુળ જેમાં સાંસ્કૃતિક,રાજકીય અને સામાજિક બાબતો ચર્ચવા માં આવતી.અને સમય જતા આ શબ્દ નું અપભ્રંશ થયું “ડાયરો”. રાજશાહી વખતમાં દરબારગઢ માં મુખ્ય દરવાજા ની બંને બાજુ બેઠક હોઈ જેમાં ડાબી બાજુએ સત્તાધીશો,ગઢવીઓ, બારોટો અને કારોભારી બેસતા.જયારે જમણી બાજુ એ દરેક જ્ઞાતિ ના નિયુક્ત પટેલો બેસતા. ડાયરો બેસે એટલે સૌપ્રથમ ઠુમ્બો આવે.ઠુમ્બો એટલે નાસ્તો.ત્યાર બાદ કસુંબો આવે ને હોકલા ફરતા રહે. કસુંબા નું સ્થાન ડાયરા માં અલગ જ હતું….કસુંબો...